உன்னத வாழ்வு தரும் ஊட்டத்தூர்!

புராணகாலத்துக்குப் பிறகு, பூமியில் புதையுண்டு போன ஊட்டத்தூர் கோயிலை, தஞ்சைப் பெரிய கோயிலை நிர்மாணித்த ராஜராஜ சோழனே கண்டெடுத்துக் கட்டினார் என்று சொன்னேன் அல்லவா? அந்த கதை மிகவும் சுவாரஸ்யமானது.

ஒரு காலத்தில், வில்வ மரங்கள் அடர்ந்து செழித்து, வில்வாரண்ய க்ஷேத்திரமாக விளங்கியிருக்கிறது ஊட்டத்தூர். இவ்வூருக்கு வடக்கே சோழீஸ்வரம் என்னும் கோயிலைக் கட்டிய மாமன்னர் ராஜராஜ சோழர், அடிக்கடி அந்தக் கோயிலுக்குச் சென்று ஸ்ரீசோழீஸ்வரரைத் தரிசித்து வருவார்.

இப்போதிருக்கும் சுத்தரத்தினேஸ்வரர் கோயில் அப்போது பூமிக்குக் கீழே புதையுண்டிருந்தது. அதன் மேற்பரப்பு முழுவதும் வில்வ மரங்கள் அடர்ந்திருந்தன. வழக்கம் போல ஒரு நாள், மன்னர் இவ்வழியே கோயிலுக்குச் செல்லும்போது, அவர் செல்லும் பாதையில் உள்ள புல்லைச் செதுக்கி, இடையூறுகளை நீக்கிக்கொண்டிருந்தனர் சேவகர்கள். அப்போது, குறிப்பிட்ட ஓரிடத்தில் வெட்டியபோது, சேவகனின் மண்வெட்டி போன்ற கருவி எதன் மேலேயோ இடிப்பது போல சத்தம் கேட்டதும், வேகமாக அந்த இடத்தில் தோண்டிப் பார்த்தனர். அங்கே காத்திருந்தது பேரின்ப அதிர்ச்சி!

உச்சியில் ரத்தம் வழிய, மண்ணிலிருந்து சுத்த மாணிக்கமாக (சுத்த ரத்தினம்) சூரியகோடி பிரகாசத்துடன் ஜொலித்தபடி வெளிவந்தது லிங்க ரூபம். அந்த சிவலிங்கத் திருமேனியை வெளியே எடுத்து பிரதிஷ்டை செய்து, மாமன்னர் ராஜராஜன் கட்டிய கோயில்தான் இப்போது இருப்பது என்று விவரிக்கின்றது தலவரலாறு. கோயிலைச் சுற்றிக் காணப்படும் 50-க்கும் மேற்பட்ட கல்வெட்டுகளும் அதை உறுதிசெய்கின்றன.

திருமேனி முழுதுமே ரத்தினமாக ஜொலிப்பதால், தூய மாமணி, மாசிலாமணி, துகுமாமணி போன்ற வேறு பல நாமங்களும் இவருக்கு உண்டு. மண்வெட்டியால் வெட்டுப் பட்ட வடு இன்னும்கூட மூலவரின் முடியில் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.

ஸ்ரீசுத்த ரத்தினேஸ்வரருக்கு மட்டுமில்லை. இங்கே இருக்கும் ஒவ்வோர் அற்புதத்துக்குப் பின்னும் ஒரு வரலாறு உள்ளது. மூலவருக்கு முன்னே இரண்டு நந்திகள், மூலவர் சந்நிதியில் பிரம்ம தீர்த்தம் என்ற வற்றாத தீர்த்தக் கிணறு, ஆசியாவிலேயே இங்கு மட்டுமே காணப்படும் பஞ்சநதன நடராஜர், அவரையே பார்த்தபடி ஒயிலாகச் சாய்ந்திருக்கும் சிவகாமி அம்மன், கொடி மரத்துக்கு அருகே மேலே விதானத்தில் செதுக்கப்பட்டுள்ள 27 நட்சத்திரங்கள், 12 ராசிகள் மற்றும் நவகிரகங்கள், ‘காசிக்கு வீசம் அதிகம்’ எனப்படும் நந்தியாறு… இப்படி இத்தலத்தில் உள்ள சிறப்புகளை அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம்.

நான் கண்டு இன்புற்ற அந்த ஆனந்த அற்புதங் களை ஒவ்வொன்றாய் சொல்கிறேனே!

பாடாலூரிலிருந்து வயல்வெளிகளுக்கு நடுவே நெளிந்து செல்லும் சாலையில் பயணித்து, ஊட்டத்தூரை அடைந்ததும் நம் கண்களில் தென்படுகின்றன இரண்டு கோயில்கள். சிறப்பு மிக்க சுத்தரத்தினேஸ்வரர் கோயிலுக்குத் திரும்பும் சாலையில் வலது புறம் பெருமாள் கோயிலையும் தரிசிக்கலாம். இரண்டு கோயில் களுக்கும் இடையே சுரங்கப் பாதை இருந்ததாம். சிவன் கோயில் பிரம்ம தீர்த்தத்தில் இருந்துதான் பெருமாளுக்கான அபிஷேக நீரைக் கொண்டு வருவார்களாம். இப்போது அந்தப் பாதை மூடப்பட்டுவிட்டதாகவும் அறிந்தோம்.

சிவாலயத்தின் ராஜகோபுர வாசலில் இருந்து கோயிலுக்குள் நுழைகிறோம். இரு புறமும் அடர்ந்து செழித்த நந்தவனம்; மலர்ந்து சிரிக்கும் மலர்ச் செடிகள். இப்படியான பசுமை விருந்து மட்டுமல்ல; கோபுரத்திலிருந்து கோயிலுக்குள் செல்லும் நீண்ட நடைபாதையில் செதுக்கப் பட்டிருக்கும் சிற்பங்களும் நம் கண்களுக்கு கலை விருந்தளிக்கின்றன. நீளமான மீன்கள், முதலை, பாம்பு, கிளி, அன்னம் என்று விதம் விதமான விலங்குகள், பறவைகளின் உருவங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக பக்தர்களின் பாதங்கள் பட்டுப் பட்டு அந்தக் கற்கள் தேய்ந்து வழுவழுப்பாக மாறியிருந்தாலும், அந்த உருவங்கள் இன்னும் அழியவில்லை. எந்தக் கோயிலிலும் இது போல நடைபாதையில் நீர்வாழ் உயிரினங் களின் உருவங்களைப் பார்த்ததாக நினைவில்லை எனக்கு. ஊட்டத்தூர் கோயிலுக்குச் செல்பவர் கள் அவசியம் பார்க்க வேண்டும்.

ஒவ்வொன்றையும் ரசித்தபடி மஹா மண்டபத்தில் நுழைகிறோம். நெடிதுயர்ந்த கொடி மரத்தை வணங்கிவிட்டு, நிமிர்ந்து அண்ணாந்து பார்த்தால், அடடா… மேலே விதானத்தில் என்னவோர் அற்புதம்…!

வரன் தேடுகிறீர்களா? தமிழ் மேட்ரிமோனியில் - பதிவு இலவசம்!
shadow

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *